Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ (!!!) ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΕ ΑΠΤΑΙΣΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ (ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΗΣ ΔΙΑΠΑΓΜΑΤΕΥΣΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ…) ΚΑΤΑΠΑΤΑ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΩΝ ΟΛΙΓΩΝ… ΕΤΣΙ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΝΑ ΠΑΡΑΒΛΕΨΕΙ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ (ΣΤΕ)…
«Παράθυρο» για συνταγματική… έγκριση των περικοπών του 2012-2013, αλλά και εκείνων που θα φέρει η επικείμενη ασφαλιστική μεταρρύθμιση από φέτος μέχρι το 2018, αλλά και πέραν αυτού, αφήνει μία αναφορά της αιτιολογικής έκθεσης του ασφαλιστικού νομοσχεδίου που έχει διαρρεύσει από την περασμένη Κυριακή.
Συγκεκριμένα, αναφέρεται πως :
«Το Σύνταγμα δεν αποκλείει τη μείωση ήδη απονεμηθεισών παροχών. Η σχετική δυνατότητα του νομοθέτη δεν είναι απεριόριστη, αλλά οριοθετείται από τις αρχές της αναλογικότητας, της ισότητας συμμετοχής στα δημόσια βάρη και της κοινωνικής αλληλεγγύης. Επομένως, υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο.
Απαραίτητη προϋπόθεση η προηγούμενη σύνταξη ειδικής, εμπεριστατωμένης και επιστημονικά τεκμηριωμένης μελέτης από την οποία να προκύπτει ότι α) η μείωση είναι σύμφωνη προς τις αρχές τις άνω συνταγματικές αρχές και β) οι επιπτώσεις της μειώσεις δεν έχουν αποτέλεσμα που ισοδυναμεί με παραβίαση του πυρήνα του κοινωνικο-ασφαλιστικού δικαιώματος, δηλαδή παροχή αξιοπρεπούς διαβιώσεως».
Σε ποια «μείωση» αναφέρεται η αιτιολογική έκθεση;
Η αναφορά αυτή στη σχεδιαζόμενη αιτιολογική έκθεση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου, το οποίο αναμένεται να κατατεθεί την ερχόμενη Πέμπτη ή Παρασκευή στη Βουλή, «ακουμπά» -σύμφωνα με ειδικούς της κοινωνικής ασφάλισης – σε δύο μειώσεις, μία τετελεσμένη και μία μελλοντική.
«Το Σύνταγμα δεν αποκλείει τη μείωση ήδη απονεμηθεισών παροχών. Η σχετική δυνατότητα του νομοθέτη δεν είναι απεριόριστη, αλλά οριοθετείται από τις αρχές της αναλογικότητας, της ισότητας συμμετοχής στα δημόσια βάρη και της κοινωνικής αλληλεγγύης. Επομένως, υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο.
Απαραίτητη προϋπόθεση η προηγούμενη σύνταξη ειδικής, εμπεριστατωμένης και επιστημονικά τεκμηριωμένης μελέτης από την οποία να προκύπτει ότι α) η μείωση είναι σύμφωνη προς τις αρχές τις άνω συνταγματικές αρχές και β) οι επιπτώσεις της μειώσεις δεν έχουν αποτέλεσμα που ισοδυναμεί με παραβίαση του πυρήνα του κοινωνικο-ασφαλιστικού δικαιώματος, δηλαδή παροχή αξιοπρεπούς διαβιώσεως».
Σε ποια «μείωση» αναφέρεται η αιτιολογική έκθεση;
Η αναφορά αυτή στη σχεδιαζόμενη αιτιολογική έκθεση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου, το οποίο αναμένεται να κατατεθεί την ερχόμενη Πέμπτη ή Παρασκευή στη Βουλή, «ακουμπά» -σύμφωνα με ειδικούς της κοινωνικής ασφάλισης – σε δύο μειώσεις, μία τετελεσμένη και μία μελλοντική.
Πιο συγκεκριμένα :
· Σε εκείνη τη μείωση συντάξεων που έγινε το 2012-2013 και κρίθηκε αντισυνταγματική από το Συμβούλιο της Επικρατείας (σ.σ. πλήρης κατάργηση της 13ης και 14ης σύνταξης)
· Σε εκείνη τη μείωση που θα προκύψει στις επικουρικές και στις κύριες συντάξεις με βάση το επικείμενο πακέτο παρεμβάσεων.
Στο 2% του ΑΕΠ το κόστος της εφαρμογής των αποφάσεων του ΣτΕ
Μάλιστα πληροφορίες του Capital.gr αναφέρουν πως οι θεσμοί πιέζουν έτσι ώστε μέρος της συνολικής συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης να αποτελέσει και η κάλυψη του κόστους των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας σχετικά με την συνταγματικότητα ορισμένων πτυχών παλιότερων μεταρρυθμίσεων. Το κόστος αυτό αποτιμάται σε 2% του ΑΕΠ, δηλαδή κοντά σε 3,6 δισ. ευρώ τα οποία αντιστοιχούν στο 11% της ετήσιας εθνικής συνταξιοδοτικής δαπάνης.
Φυσικά, σύμφωνα με τους ίδιους αναλυτές, δεν χρειάζονταν μία τέτοια αναφορά στην αιτιολογική έκθεση του κυοφορούμενου ασφαλιστικού νομοσχέδιου, αν αυτή αφορούσε μόνο τις παρελθούσες μειώσεις.
· Σε εκείνη τη μείωση συντάξεων που έγινε το 2012-2013 και κρίθηκε αντισυνταγματική από το Συμβούλιο της Επικρατείας (σ.σ. πλήρης κατάργηση της 13ης και 14ης σύνταξης)
· Σε εκείνη τη μείωση που θα προκύψει στις επικουρικές και στις κύριες συντάξεις με βάση το επικείμενο πακέτο παρεμβάσεων.
Στο 2% του ΑΕΠ το κόστος της εφαρμογής των αποφάσεων του ΣτΕ
Μάλιστα πληροφορίες του Capital.gr αναφέρουν πως οι θεσμοί πιέζουν έτσι ώστε μέρος της συνολικής συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης να αποτελέσει και η κάλυψη του κόστους των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας σχετικά με την συνταγματικότητα ορισμένων πτυχών παλιότερων μεταρρυθμίσεων. Το κόστος αυτό αποτιμάται σε 2% του ΑΕΠ, δηλαδή κοντά σε 3,6 δισ. ευρώ τα οποία αντιστοιχούν στο 11% της ετήσιας εθνικής συνταξιοδοτικής δαπάνης.
Φυσικά, σύμφωνα με τους ίδιους αναλυτές, δεν χρειάζονταν μία τέτοια αναφορά στην αιτιολογική έκθεση του κυοφορούμενου ασφαλιστικού νομοσχέδιου, αν αυτή αφορούσε μόνο τις παρελθούσες μειώσεις.
Οι σημαντικότερες μειώσεις που έρχονται
Τα τμήματα του ασφαλιστικού νομοσχεδίου που έχουν διαρρεύσει προβλέπουν μπαράζ μειώσεων.
Οι πιο σημαντικές εξ αυτών είναι εκείνες που θα έλθουν με τα νέα ποσοστά αναπλήρωσης :
· Τα νέα ποσοστά αναπλήρωσης –τα οποία θα ισχύσουν άμεσα για όσους αιτηθούν σύνταξη μετά τη δημοσίευση του επικείμενου ασφαλιστικού νόμου- ξεκινούν από το 0,77% για 15 χρόνια ασφάλισης και φτάνουν κλιμακωτά στο 2% για πάνω από 39 χρόνια ασφάλισης και αφορούν το μέσο μηνιαίο εισόδημα του συνόλου του ασφαλιστικού βίου. Αντίθετα, το ισχύον ασφαλιστικό προβλέπει ποσοστά αναπλήρωσης που ξεκινούν από το 2% με 15 χρόνια ασφάλισης και αφορούν στα (μισθολογικά) πέντε καλύτερα χρόνια της τελευταίας δεκαετίας ασφάλισης για τους ασφαλισμένους προ του 1993 και με βάση την τελευταία πενταετία για τους ασφαλισμένους μετά το 1993. Έτσι πχ ένας συνταξιούχους του ΙΚΑ με 15 χρόνια ασφάλισης λαμβάνει σήμερα βασική σύνταξη 487 ευρώ. Ένας ασφαλισμένος που θα βγει –με τον επικείμενο νόμο – στη σύνταξη με 15 χρόνια ασφάλισης και 1000 ευρώ μέσο μηνιαίο μισθό στο διάστημα αυτό, θα λάβει εθνική σύνταξη 345 ευρώ συν 105 ευρώ αναλογική, σύνολο 450 ευρώ. Άρα θα χάσει 37 ευρώ ή 7%.
Τα τμήματα του ασφαλιστικού νομοσχεδίου που έχουν διαρρεύσει προβλέπουν μπαράζ μειώσεων.
Οι πιο σημαντικές εξ αυτών είναι εκείνες που θα έλθουν με τα νέα ποσοστά αναπλήρωσης :
· Τα νέα ποσοστά αναπλήρωσης –τα οποία θα ισχύσουν άμεσα για όσους αιτηθούν σύνταξη μετά τη δημοσίευση του επικείμενου ασφαλιστικού νόμου- ξεκινούν από το 0,77% για 15 χρόνια ασφάλισης και φτάνουν κλιμακωτά στο 2% για πάνω από 39 χρόνια ασφάλισης και αφορούν το μέσο μηνιαίο εισόδημα του συνόλου του ασφαλιστικού βίου. Αντίθετα, το ισχύον ασφαλιστικό προβλέπει ποσοστά αναπλήρωσης που ξεκινούν από το 2% με 15 χρόνια ασφάλισης και αφορούν στα (μισθολογικά) πέντε καλύτερα χρόνια της τελευταίας δεκαετίας ασφάλισης για τους ασφαλισμένους προ του 1993 και με βάση την τελευταία πενταετία για τους ασφαλισμένους μετά το 1993. Έτσι πχ ένας συνταξιούχους του ΙΚΑ με 15 χρόνια ασφάλισης λαμβάνει σήμερα βασική σύνταξη 487 ευρώ. Ένας ασφαλισμένος που θα βγει –με τον επικείμενο νόμο – στη σύνταξη με 15 χρόνια ασφάλισης και 1000 ευρώ μέσο μηνιαίο μισθό στο διάστημα αυτό, θα λάβει εθνική σύνταξη 345 ευρώ συν 105 ευρώ αναλογική, σύνολο 450 ευρώ. Άρα θα χάσει 37 ευρώ ή 7%.
· Παρότι, θα παραμείνουν αμετάβλητες όλες οι ήδη καταβαλλόμενες συντάξεις (σ.σ. εκείνες που είχαν εκδοθεί έως 31.12.2014) μέχρι 31.12.2017, από 1.1.2018 θα αναπροσαρμοστούν με βάση τα νέα ποσοστά αναπλήρωσης, σύμφωνα με το ασφαλιστικό νομοσχέδιο το οποίο έχει διαρρεύσει.
Εφόσον οι καταβαλλόμενες συντάξεις είναι μεγαλύτερες από εκείνες που προκύπτουν από τον υπολογισμό τους με βάση τα νέα ποσοστά αναπλήρωσης, το επιπλέον ποσό εξακολουθεί να καταβάλλεται στον δικαιούχο ως προσωπική διαφορά. Ωστόσο η «προσωπική διαφορά” θα συμψηφίζεται κατ΄ έτος μέχρι την πλήρη εξάλειψή της, με την εκάστοτε αναπροσαρμογή των συντάξεων.
Το ασφαλιστικό προσχέδιο το οποίο είχε παρουσιάσει η κυβέρνηση στις 4 Ιανουαρίου προέβλεπε την «απομείωση» της προσωπικής διαφοράς. Ο όρος «απομείωση» αντικαταστάθηκε περιέργως από τον ακατανόητο όρο…. «συμψηφισμός», χωρίς να αλλάξει η ουσία που δεν είναι άλλη από το ότι πρέπει οι «υψηλές» με βάση τα ισχύοντα ποσοστά αναπλήρωσης συντάξεις να πέσουν στο επίπεδο των χαμηλών –με βάση τα νέα ποσοστά αναπλήρωσης – συντάξεων.
Εφόσον οι καταβαλλόμενες συντάξεις είναι μεγαλύτερες από εκείνες που προκύπτουν από τον υπολογισμό τους με βάση τα νέα ποσοστά αναπλήρωσης, το επιπλέον ποσό εξακολουθεί να καταβάλλεται στον δικαιούχο ως προσωπική διαφορά. Ωστόσο η «προσωπική διαφορά” θα συμψηφίζεται κατ΄ έτος μέχρι την πλήρη εξάλειψή της, με την εκάστοτε αναπροσαρμογή των συντάξεων.
Το ασφαλιστικό προσχέδιο το οποίο είχε παρουσιάσει η κυβέρνηση στις 4 Ιανουαρίου προέβλεπε την «απομείωση» της προσωπικής διαφοράς. Ο όρος «απομείωση» αντικαταστάθηκε περιέργως από τον ακατανόητο όρο…. «συμψηφισμός», χωρίς να αλλάξει η ουσία που δεν είναι άλλη από το ότι πρέπει οι «υψηλές» με βάση τα ισχύοντα ποσοστά αναπλήρωσης συντάξεις να πέσουν στο επίπεδο των χαμηλών –με βάση τα νέα ποσοστά αναπλήρωσης – συντάξεων.
from Lougantina-news http://ift.tt/23VwKdQ
via IFTTT
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου